Chyba codziennie zadaje sobie pytanie jak przeżyć z wulkanem energii, który nie rozumie jeszcze słów "nie wolno", "zostaw", "poczekaj" :). Odpowiedź chyba jest jedna kochać z całych sił psotne łapki, pomóc zrozumieć świat, pozwalać oglądać rzeczy zakazane. Zosia za parę dni skończy 8 miesięcy jej ulubionym zajęciem jest hopsanie :) cały dzień hopa hopa i jedziemy :). Jest dużą indywidualnością, charakterem upartym do potęgi entej i do tego umiejętnie posługującym się swoim urokiem osobistym w celu osiągnięcia zamierzonego celu. Gdy na nią patrzę zastanawiam się kiedy ona tak urosła, kiedy tak "wydoroślała" i wiem, jestem z tego dumna że stało się to przy mnie, żaden dzień z jej życia nie uciekł mi przez palce. Mimo, iż pracuje poświęcam jej maximum uwagi, wiem że wiele tracę ale staram się wynagrodzić jej, każdą minutę którą spędza beze mnie. Myślę, że nawet udaje mi się to bo Zosia jest radosna, dobrze znosi rozstania ze mną i cieszy się na mój widok. Ciężko połączyć wychowywanie takie żywiołu jak ona z pracą, ale... wszyscy wiedzą jak jest. Teraz nie pozostaje nic innego jak cieszyć się naszą każdą chwilą :) wspólnymi uśmiechami, pogawędkami "da da daaaa baaabaaa tatata oooooooooooo uuuuuuuuuuuu la la la la" i tak bez końca. Myślę, że takie oddanie rodzinie, mężowi, dziecku kiedyś będzie owocowało jeszcze wspanialszym życiem. Zosia wszystkie nieprzespane noce, złe humory-muchomory, ząbkowanie wynagradza po stokroć. Jest aktywnym, mądrym dzieckiem. Siedzi dumnie jak dama szczerząc swoje dwa ząbulki :) (które już myślałyśmy że nie wyjdą :) ), przytula nas łapiąc za szyję i mocno ściskając, daje buziaki i rozpromienia nas każdym swoim gestem. Pięknie jest być matką. Mimo wszystkich trudnych, ciężkich chwil. Pięknie jest kochać miłością bezwarunkową i czuć że ktoś nas kocha tak samo. Dzięki nim wszystkie dni są lepsze od poprzednich. Moja Rodzina....